Jezus leert ons de Weg. 

Als op hetzelfde moment de zon schijnt en het regent, dan ziet u de regenboog.
Waar je hem ook tegenkomt: Het blijft een genot om ernaar te kijken want al die kleuren zorgen voor een veelkleurig schouwspel.
Wat leert die regenboog ons?
Dat die kleuren elkaar niet verdringen; ze mogen allemaal gezien worden.
Bovendien keren ze elkaar niet de rug toe, maar blijven ze verbonden met elkaar.  
Stel dat de regenboog op de grond te zien was en ieder van ons kiest een kleur uit en gaat op een kleur staan.
Als God dan kijkt, ziet Hij een prachtig schouwspel: al die mensen in hun gekleurde kleren op die mooie regenboog. Als Schepper van alles ziet Hij dat het goed is.
Vervolgens komt ieder van ons in beweging. De kunst is dan dat we ervoor zorgen dat het een nog kleurrijker schouwspel wordt. Dat kan als we allemaal op die regenboog mogen blijven en elkaar allemaal accepteren. Een kwestie van onder weg uitkijken. We zijn dus niet alleen met onszelf bezig, lopen met oogkleppen op en botsen tegen anderen aan of snijden hun de pas af. We zijn ook voor anderen bezig, geven hen de ruimte, doen op tijd een stapje terug. We ontdekken dat een beetje bescheidenheid geen kwaad kan.   
Een kleurrijk schouwspel is het als iedereen opgewekt is. Als we elkaar ontmoeten en tegen elkaar zeggen: “Ook jij mag er zijn. Wie je ook bent: groot of klein, bekend of onbekend, van welke rang of stand ook”.
Het gaat dus om aandacht voor elkaar, de ander zien.
Welke weg we gaan, van welke kleur we houden; dat is niet het belangrijkste.
Belangrijker zijn we zelf en ons karakter, wie we zijn en wat we doen, hoe we die weg afleggen.
Daarbij kunnen we ons laten leiden door gidsen. Jezus is bij uitstek zo’n gids. Hij leert ons hoe wij kunnen bouwen aan een veelkleurige parochiegemeenschap en in groter perspectief aan een veelkleurige samenleving.
Gaan we samen vol vertrouwen de toekomst in en laten we ons leiden door Jezus die zegt:
Ik ben de Weg.